قلم گرفت ورقــم زد نوشت دردو زمـــان

دو سرنوشت رها،گم،دوقصه دردو جهان

قلم گرفت ورقــــــم زد نوشت دردوجهت

دونقطه ی نرسیـــــده به هم ،دوسرگردان

سپس تو راننوشته به دیگــــــــری بخشید

مرا گذاشت میــــان هراس وشک وگمـان

کشید خط بلـنـدی به طول حســــــرت من

میان عشق من وتوـــ دوروح دل نگران ــ

توراگرفت وتمـــــــام پرنده هـــــــا مردند

توراگـــرفت خـدایت فقط به خــــــاطر آن

که جسم من زعطش بود وجسم تو خورشید

تو ازبهـــار مکررمن ازغـروب خــــزان

خــــدا نخواست من وتو برای هم بـــاشیم

وگرنه عشــق وعطش بو د ونم نم بـاران

*** 

دو نقطه ی نرسیده به هم جـــدا مـــــاندند

یکی به سمت خدارفت ودیگــری شیطان

ومــــانده برســـــرراه عبور تو عمـــری