درهوای پرنده ترشدن

درآینه سار سایه هایی   که از نگاه تو     شکوفه می دهد

بلندترین خدای سبزه ها وبلوغ     جاریست 

 پرنده هم که نباشم      شاخه های تو     همینجاست

ازبهارکه بگذریم        این روزها           بوی تو

درسرگردانی گلدانهای لب پنجره هم به بار می نشیند

 چه قدر مانده است

 تا ازترانه وآغوش پرم کنی؟

تن تو اتفاق تازه ای که نیست

وقتی تمام پنجره ها پرنده می شوند